Twee cementmolens werden steeds opnieuw volgeschept door personen die geen andere uitweg zagen dan vier kuub beton met de hand te storten. De vloer van ons tiny house moest er komen en zo’n vrachtwagen met een ronddraaiende trommel kan de klim naar ons huis niet aan. Na een dag van dertien uur, waarbij tussendoor een aantal vrienden de handen uit de mouwen kwamen steken, waren de fundamenten een feit. Niet veel later zijn de eerste twee rijen stenen gelegd. Wanneer we de nok bereiken, zal ik de vlag hijsen. Dat is beloofd.

Je verkijkt je hier natuurlijk gruwelijk op wat zaken gaan kosten. Er zijn maar een paar voertuigen die de laatste kilometer naar ons huis aandurven. Om nou iedere steen en balk met een kruiwagen omhoog te rijden, gaat wat ver. Dan ben je dus aangewezen op specialisten. En zoals iedereen weet, is dit volk zelden goedkoop. Afgelopen week stond het dagelijks vervoer trouwens helemaal stil, omdat het kabbelende beekje dat wij dagelijks passeren was veranderd in een modderstroom.

De regen bleef het land en ons gemoed neerslaan en niet veel later zakten de graafwerkzaamheden in die in december 2025 zijn uitgevoerd om ons huis te ontzetten. Dat heeft me om verschillende redenen een nachtje – of nou vooruit, meerdere nachtjes – uit m’n slaap gehouden. Eigenlijk had ik vanaf het begin al geen goed gevoel bij de diepte van de graafwerkzaamheden. Sterker nog, tijdens het uitgraven heb ik de werkzaamheden een tijd onderbroken om overeenstemming te krijgen over het gewenste eindresultaat. Dat was ongewoon. Er werd me toen verzekerd dat ik me zorgen maakte om niks. Dat hoge talud blijft staan. Dan vertrouw je dus maar op de werklui die dagelijks zulke grondverzetprojecten uitvoeren. We zijn inmiddels een paar maanden verder en de ingestorte massa bewijst dat je op je intuïtie moet blijven varen en schijt moet hebben aan de mening van specialisten. Ook rottig: onder de tonnen grond bevinden zich flink wat bouwmaterialen. Het gros daarvan is verloren gegaan.

Het is niet allemaal misère. Ook hier kwamen helpende handen de ergste modder wegscheppen. De rivier daalde snel weer naar acceptabele niveaus en we gaan moedig voorwaarts met het creëren van nieuwe bouwsels en het aanleggen van groentetuinen (terwijl links en rechts het decor met donderend geraas naar beneden komt 😉).